Het einde der tijden nadert … of leven we nog lang en gelukkig 
Overpeinzing: Klimaat - en milieucrisis
Andere kijk op DEMENTIE ( Alzheimer café 18 juni)
KUNST VERBINDT
Wilt u reageren op de inhoud van deze pagina?
Colofon  

 Het einde der tijden nadert … of leven we nog lang en gelukkig

Als De redactie van de Seniorenpagina bestaat uit vier personen die zowel qua achtergrond als visie op de wereld om ons heen verschillen. Dat maakt het, wat mij betreft, zo boeiend om in dit gezelschap te verkeren. Verschillen van mening blijven voornamelijk binnenskamers. Censuur is uiteraard niet aan de orde. Respect voor elkaar en voor elkaars mening zijn maatgevend voor onze samenwerking. Toch heb ik zo nu en dan de behoefte om te (re)ageren.

In Hans zijn “Overpeinzing” gaat hij in op de klimaatdiscussie en Einde der tijdenvraagt zich af of met name de overheid wel voldoende inzet op passende maatregelen. Mijn antwoord op die vraag is dat de overheid wel maatregelen neemt, maar die zijn niet gebaseerd op visie maar op crisisbeheersing en electoraal gewin. Een aardig voorbeeld daarvan is de besluitvorming omtrent de gaswinning. Dat de Groningers vooralsnog buiten schot worden gehouden is, gezien de handelwijze van de overheid de afgelopen jaren, evident. De vraag is echter of gas als fossiele brandstof zò schadelijk is, dat zo snel mogelijk moet worden gestopt met de winning. Daar is de wetenschap in ieder geval over verdeeld. In Duitsland wordt momenteel een nieuwe gaspijplijn aangelegd vanuit Rusland, en ook China is haar infrastructuur geschikt aan het maken voor grootschalige distributie van gas. En wij gaan in Nederland het gebruik van gas de rug toekeren. Is daar wel echt over nagedacht?

Goed dat er wordt ingezet op innovatie met als doel milieuvriendelijker te produceren. Zonnepanelen, windmolens en verantwoord gebruik van energie door consumenten zijn daar sprekende voorbeelden van. De inzet van zonnepanelen door particulieren is de afgelopen jaren substantieel toegenomen. Een prima ontwikkeling die we moeten koesteren.

Klimaatdrammers en dierenactivisten polariseren en frustreren het verkrijgen van draagvlak. Let wel: E = K x A. Ofwel het effect van elk handelen is het product van kwaliteit en acceptatie.

Visie en nuance vergroten dat draagvlak en leveren daarmee een essentiële bijdrage aan de kwaliteit van elke oplossing. Wellicht dat daar het accent moet worden gelegd, zowel door politieke drammers als door de media. Er zitten immers meer kanten aan een medaille.

Het einde der tijden nadert nog niet, maar of we door polarisatie lang en gelukkig zullen leven is nog maar de vraag.

De vraag die mij bezighoudt: Wat is de relatie tussen klimaat / milieu en senioriteit? Laten we het over aan ons nageslacht of willen we zelf ook een rol spelen? Aan u het woord!?
Henk van de Rijke (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. )
Terug naar boven 

                                                                                         

 OVERPEINZING                                                                                                                                                            
Le penseurKLIMAAT- EN MILIEUCRISIS.

Doen onze lokale overheid en ons lokale bedrijfsleven hier ook iets mee? Is er wel lokaal beleid hierin?
Ik zie nog steeds overvolle mestwagens rondrijden – de boeren kunnen niet anders - en regelmatig ruik ik ook chemische stoffen in de lucht tijdens mijn fietstochtjes, de bomenteeltboer weet ook niet meer wat te doen en spuit dus maar. De vlinders zijn in de tien jaar dat ik hier woon, volledig uit mijn tuin en uit mijn vlinderstruiken verdwenen. Muggen zitten niet meer geplet op mijn voorruit zoals vroeger, dus zijn er niet veel muggen meer en dus ook  geen voedsel meer voor jonge vogels. Bijen, hommels, onze belangrijkste bestuivers, zijn in aantal fors afgenomen, onze groenten- en fruitteelt komen in gevaar. Waarom doen we niets?    
                                             
KlimaatDe Wereld Metereologische Organisatie, schrijft de NRC van 11 mei j.l., meldt dat de afgelopen vier jaar de  warmste zijn sinds ooit en dat de schadelijke gevolgen van de opwarming toenemen. Het Wereld Economisch Forum noemt klimaatverandering het grootste risico voor onze economie. Een brede wetenschappelijke studie laat zien dat zelfs op Antarctica het ijs sneller smelt dan verwacht werd. En volgens het klimaatpanel van de Verenigde Naties kunnen we een opwarming van meer dan 1 ½ graad, en daarmee ernstige klimaatontwrichting, alleen nog voorkomen als we alles op alles zetten. Het recent uitgebrachte VN-rapport over diversiteit, over onze leefomgeving, over de natuur, waarvan we als mensheid afhankelijk zijn voor onze voedselvoorziening, dat wetenschappelijke rapport dus zegt dat de natuur er door ons toedoen belabberd voor staat, dat een miljoen soorten planten en dieren met uitsterven worden bedreigd en dat de mens een verwoestende invloed blijkt te hebben op ons milieu. Er moet een fundamentele verandering komen in de sociale, economische en technologische structuur van onze maatschappij, is de conclusie.

We zijn bang en toch doen we niets, schrijft alweer die NRC. We verschuilen ons achter religie ( de mens is te nietig om in te grijpen in Gods schepping) , achter het marktdenken ( klimaatactivisten willen de neoliberale samenleving om zeep helpen), of achter technologie ( we hebben altijd slimme uitwegen gevonden om de problemen op te lossen, zal dus nu ook wel weer lukken). Of we geven de buren de schuld ( waarom moet ik veranderen, als de rest dat niet doet?) De industrie zegt dat ze zich alleen kan aanpassen als heel Europa dat doet en daarmee heeft ze een punt. De intensieve landbouw en veeteelt zeggen hetzelfde en zetten hun minister onder druk met gigantische schadeclaims, om zo toch maar bij het oude te kunnen blijven, niet doorhebbend dat dat zal leiden tot hun uiteindelijke faillissement, want de grond gaat ondertussen dood. Alle leven daarin raakt vernietigd. De minister raakt hierdoor verlamd in haar beleid. Onze bestuivers zoals de bijen en hommels e.d. beginnen uit te sterven, waarmee de groenten- en fruitteelt over de kop gaat. Muggen en vlinders, het voedsel voor de vogels treft hetzelfde lot. In de tien jaar dat ik hier woon zijn alle vlinders uit mijn vlinderstruiken in de tuin verdwenen op een enkel koolwitje na. Ook hoor ik geen geroezemoes meer in het gras. Jonge vogels breken hun pootjes al wanneer ze voor het eerst uitvliegen uit hun nest en zijn daarmee ten dode gedoemd. En iedereen verwijst naar de ander. We spelen met onze toekomst en met die van onze kinderen en kleinkinderen. Hoe verantwoorden we ons straks tegenover hen?
Wat doen onze lokale politieke leiders hier eigenlijk aan? In hoeverre voelen ze zich verantwoordelijk voor onze gezamenlijke toekomst. Wanneer gaan onze politici ons vertellen wat ze concreet gaan doen op ons lokale niveau?

Hans Pijnaker( reageren via mail)  
Terug naar boven

"AltzhCaféAndere kijk op dementie"
de volgende café avond is op DINSDAG 18 juni

Caroline Nuiten is tijdens deze avond onze gastspreker. Zij is de dochter van een moeder met dementie. Zij vertelt over haar zoektocht naar een goede manier om te kunnen omgaan met de ziekte dementie van haar moeder en wat zij in dat proces geleerd heeft. Tevens vertelt zij over haar familie; hoe iedereen een andere kijk heeft op de dementie van haar moeder. En wat dit voor hen betekent.

Het Alzheimer café Moergestel – Oisterwijk vindt maandelijks plaats op de derde dinsdagavond in de maand en is gevestigd in:
Wijkcentrum De Coppele
Prunusstraat 69 5061 AS
Oisterwijk Tel: 013-5283696  
Mevrouw Jeanne Verberk (coördinator) Tel: 013-5284571 Email: 
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 Terug naar boven

Kunst verbindt.
Mijn ervaring met de zorg is als buitenstaander natuurlijk anders dan wanneer je in de zorg werkt of woont. Maar als kunstenaar heb ik me in de zorg altijd zeer welkom gevoeld. Je wordt met open armen ontvangen.
Tijdens het inrichten van onze expositie of bij de kerstmarkt, zijn er altijd mensen die even een praatje komen maken. Ik krijg complimenten over mijn kunst en iedereen is heel open.

Ik ervaar een goede en warme sfeer en verwonder me er altijd weer over hoe mensen in de zorg zo blij en positief kunnen zijn (ondanks de soms strakke regelgeving en tekorten aan personeel). Mijn vader (93 jaar) heeft thuiszorg en fysio en het is zo fijn dat die mensen alles voor hem regelen en uitzoeken. Ook wat hij wel of niet vergoed kan krijgen en de papierwinkel in orde maken.

Mijn eerste initiatief om kunst voor de zorg te maken was toen een goede vriend op vijftigjarige leeftijd overleed aan dementie. Dat hakte er in. Voor de verwerking van dit verlies meende ik iets te moeten doen voor mensen met dementie en kwam het idee om in de net geopende Alzheimertuin bij De Vloet, een kunstwerk te plaatsen.

Ook dit idee werd warm ontvangen en heeft geresulteerd in inmiddels vier kunstwerken bij alle vier de zorginstellingen in Oisterwijk en Moergestel. Het is zo mooi om te zien hoe mensen met dementie op kunst reageren, er meteen mee gaan ‘spelen’, voelen, doorheen kijken enz. Het lokt reacties uit.

Ik vond het ook zo mooi, toen het werk bij het Poirtershuis onthuld werd, dat mensen het zo leuk vonden om het gedicht mee te lezen en er zo fijn op reageerden. We maken kunst laagdrempelig en toegankelijk voor iedereen en het is goed om te zien dat het ook echt wat doet met mensen. Het prikkelt de zintuigen en emoties.
Ook de Dementie Coöperatie, die ons kunstproject ondersteunt, is er altijd bij. Ze zijn zeer betrokken en doen alles voor het goede doel. De sociale bewogenheid en het sociaal ondernemerschap zit hen in het bloed en inspireert anderen om mee te doen.
Voor mij zou het een leuke uitdaging zijn om ook werkelijk met mensen in de zorg aan de slag te gaan met glaskunst. Misschien een beetje gevaarlijk (risico op kleine verwondingen bij het glassnijden) maar ik denk dat ik er wel iets mee los kan maken. Glas is zo’n mooi materiaal, transparant, mooie kleuren, voelt zacht/glad (niet aan de randjes komen), en door het te fusen (smelten in een oven) krijg je prachtige resultaten. Door met restjes glas te werken hoeft je niet zelf te snijden en kun je door te stapelen, mozaïeken bijvoorbeeld een mooi schaaltje maken.
Toen onze vriend de diagnose dementie kreeg was dat heel verdrietig voor iedereen, zeker voor zijn partner en kinderen. Gelukkig werd hij ook goed begeleid door de psycholoog van de GGZ die gespecialiseerd is in deze verschrikkelijke ziekte.

Eigenlijk hebben we wel een heel goede zorgzame omgeving in Nederland en mogen we blij zijn met zoveel mensen die zich voor een ander willen inzetten.

Twintig jaar verhalen uit De Vloet…met het oog op het jubileum.

Josette Meeuwis Glaskunstenaar
 Terug naar boven

 Wilt u reageren op de inhoud van deze pagina?
Stuur uw reactie naar :
Henk van de Rijke 
Laurier 16
5061WS Oisterwijk
e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 
Website van het Senioren Platform:  www.sspo.nl 
De volgende seniorenpagina  verschijnt in 26 juni

 redactie 
Colofon Seniorenpagina
Terug naar boven