robotRobots en de zorg

Enkele weken geleden viel me een foto op in het Brabants dagblad waarop een robot te zien was die een aantal bewoners van een verpleeghuis in Vught bewegingsoefeningen voordeed.

Geen enkele verbazing of tegenzin kon ik ontdekken bij de betrokken ouderen maar juist een enthousiaste deelname aan de oefeningen. Volgens de directeur van het huis kon de aanwezige fysiotherapeut op deze manier beter in de logo Elisas_belevenissengaten houden of de oefeningen juist werden uitgevoerd.

Dat technologie een grote rol gaat spelen in de toenemende zorgvraag en het aanstaande tekort aan verzorgend personeel is voor veel mensen duidelijk.

Sensoren worden nu al veel ingezet in verzorgings/verpleeghuizen. Zo zijn er valmatten die signaleren wanneer een oudere uit bed is gevallen en er direct hulp nodig is. Domotica wordt ingezet om acties te herkennen - lopen,zitten, eten, drinken en dwalen - en de cliënten zo goed mogelijk te kunnen helpen.

Vooral wanneer er op dat moment geen zorgverlener in de buurt is kan die observatie uitkomst bieden.

Overal hoor je vanuit de politiek de vraag: hoe kunnen we er voor zorgen dat mensen langer zelfstandig kunnen blijven functioneren in hun eigen omgeving?

De huidige generatie ouderen raakt steeds meer vertrouwd met de inzet van technologie, heel wat 70-80 jarigen zijn vaardig met hun I-phone en kunnen niet meer zonder hun I-pad en bovendien is het een feit dat deze groep in hoge mate hecht aan autonomie.

De TU Delft werkt aan de ontwikkeling van een actieve robotrollator met waarnemingsfunctie. Een van de grootste problemen van een ouder wordende populatie is het gebrek aan beweging en de broosheid van het skelet als gevolg daarvan. Je moet blijven bewegen! Een actieve rollator, met motoren in de wielen, biedt ondersteuning. Maar men wil meer, robots die de zorgagenda beheren, die de medicatie bijhouden, die helpen bij het opstaan of naar het toilet gaan.

Veel zorgverleners zijn sceptisch over deze ontwikkelingen: wat als wij overbodig worden? Dat zal zeker niet gebeuren maar het is belangrijk dat men komt tot een goede samenwerking tussen zorgverleners, technologie en cliënt.

En samen goed nadenkt over de inzet van robotica.

Daarbij rijst de vraag: gaat het hierbij alleen om de acceptatie van de techniek bij de inzet van zelfstandig functionerende robots, of wordt daarbij ook nog rekening gehouden met de ethische aspecten van de zorgverlening voor ouderen?

Else van Helmond

Terug naar boven.

wijkzusterSpreekuur wijkzuster in het Gerard Horvershuis

Op dinsdag 4 november is wijkzuster Mirjam Veldhuizen weer, zoals elke eerste dinsdag van de maand, van 15.00 tot 16.00 uur aanwezig in het Gerard Horvers Huis, Kerkstraat 48a in Oisterwijk, tel. 013-5210112.

De wijkzuster is het aanspreekpunt en contactpersoon voor ieder die vragen heeft op het gebied van Zorg en Welzijn. U kunt bij haar terecht met kleine en grote vragen. Kunt u bijvoorbeeld wel wat extra ondersteuning gebruiken bij uw huishouden? Of maakt u zich zorgen over iemand? Heeft u vragen over uw gezondheid? Met al deze vragen kunt u bij de wijkzuster terecht tijdens het inloopspreekuur, maar u kunt haar ook telefonisch benaderen of vragen om een huisbezoek.

Mirjam komt thuis langs, als u dat wenst. Ze kijkt samen met u naar uw wensen en behoeften. Wanneer het nodig is, kan ze bijvoorbeeld thuiszorg of hulp van vrijwilligers inschakelen. Maar ze kan ook helpen bij het aanvragen van een zorgindicatie.

De wijkzuster is er voor iedereen in Oisterwijk, met of zonder indicatie. Ook mantelzorgers of kinderen van hulpbehoeftige ouders kunnen om advies en informatie vragen.

Mirjam is bekend in Oisterwijk en werkt samen met bewoners, huisartsen, vrijwilligers, welzijnsorganisatie, ouderenbonden en anderen om de juiste zorg te organiseren.

Terug naar boven.

waalbrug 1933TERUG NAAR DE BRUG...

 

Dat eenzelfde beeld bij verschillende mensen heel verschillende emoties en herinneringen kan oproepen werd mij duidelijk toen ik een brief kreeg als reactie op het artikel 'Over Bruggen' van de Senioren Pagina van week 39. *

Het was een ontroerende brief, waaruit ik met toestemming van de schrijfster citeer:

"Voor mij ligt de Seniorenpagina uit de Nieuwsklok van 25 sept. jl.
Ik kijk naar de foto van de oude Bommelse verkeersbrug en word overspoeld door herinneringen.

Voor de buitenwereld bestaat  die brug niet meer, maar haar beeld staat in het geheugen gegrift van de mensen, die in de barre winter van 1944/1945 een even barre tocht over de brug moesten maken naar het Noorden. De hele Bommelerwaard moest op bevel van de Duitsers evacueren. Ik was toen elf jaar. Ik kijk naar de foto en alles komt weer terug.

Dan lees ik het gedicht van Rutger Kopland (mijn favoriete dichter) en ik krijg een brok in mijn keel, zoals altijd bij het lezen van dit gedicht. Wat een gave om zo je gevoelens te kunnen verwoorden!

Ik zou nog eindeloos door kunnen praten over mijn herinneringen en over poëzie, maar ik wil mij beperken tot het aan u toesturen van twee van mijn gedichten uit mijn bundel '...verzwegen woorden...', waarin ik in proza en poëzie mijn herinneringen aan die vreselijke oorlog verwoord; herinneringen van een kind, geschreven toen ik volwassen was.

(----)

De twee gedichten die ik u toestuur spreken voor zichzelf."

(Was getekend: G.M. B-v.E)

Haar eerste gedicht:

Evacuatie

Op een wagen,
volgeladen
met herinneringen
aan een verlaten huis,

reed ik,
verkleed als heimwee,
mee, in een
troosteloze stoet
van oorlogsfiguranten.

Hier volgt haar tweede gedicht:
(dat aansluit bij het gedicht 'De moeder de vrouw' van Martinus Nijhoff)

Ik ging naar Bommel
om de oude brug te zien,
zag hoe oud en moe zij was
en moest weer denken
aan die kille winterdag,
zo lang, zo lang geleden...

De lucht was grauw, het water bijna
zwart, er voer geen schip over de Waal,
waarop een vrouw
psalmen zong, zodat
zij kinderen troosten kon.

Een troosteloze stoet
van opgejaagde mensen
liep langzaam naar de overkant,
het Niemandsland, een
toekomst vol onzekerheid.

Nu was de overkant
betreurd, verlaten land;
voorgoed verleden tijd.

Ik dank hierbij de brievenschrijfster nogmaals hartelijk voor haar reactie en haar toestemming om deze te publiceren.

Jos Fianen

* (Alle vorige Seniorenpagina's kunt u terugvinden op de site van het Senioren Platform Oisterwijk:  www.sspo.nl )

Terug naar boven.