ouderenmishandeling 

VHVO-Najaarsconferentie

“Ouderenmishandeling / Ontspoorde zorg”

Daar moeten we het over hebben!

Mishandeling van Ouderen (en van anderen die van onze zorg afhankelijk zijn) is een miskend onderwerp. Bijna iedereen weet wel dat het voorkomt, maar hoe vaak? Bij wie? Waarom? Het blijkt ook een internationaal probleem te zijn. Maar wie doet er wat aan?
De laatste tijd komt er wat meer publiciteit over, SIRE maakt er zelfs reclamespotjes over. Dat is goed. Het moet uit de taboesfeer worden gehaald! Er moet iets aan gedaan worden! Daarom willen wij het aan de orde stellen.

Ouderenmishandeling is een ruim terrein. Het wordt zowel bewust als onbewust gepleegd. En zowel door professionele zorgverleners, als ook – en misschien wel meer nog - door mantelzorgers en familie. En altijd is de zorgontvanger in een afhankelijke positie t.o.v. de zorgverlener. Het kan gaan over fysieke mishandeling, maar ook over seksueel misbruik, psychische mishandeling, financieel misbruik, het schenden van rechten op privacy en zelfbeschikking, tot regelrechte verwaarlozing aan toe. Bijna altijd is het een gevolg van onmacht en onervarenheid. En het komt véél meer voor dan we zouden denken.

Door de najaarsconferentie van 2014 aan dit onderwerp te wijden hopen wij mensen die er mee te maken hebben een handreiking te doen en anderen alertheid bij te brengen om dergelijke mishandeling te kunnen signaleren en er ook iets aan te kunnen doen.

Op deze avond zullen 2 ervaren deskundigen inleidingen verzorgen, één deskundige van het Steunpunt Huiselijk Geweld (SHG) Midden Brabant te Tilburg, en één van het Verwey-Jonker Instituut te Utrecht. Zij zullen uiteenzetten welke de verschijningsvormen zijn van deze soorten van misbruik, hoe ze te herkennen en wat eraan te doen. Bovendien zal aan de hand van een korte film worden gewezen op de duidelijk herkenbare signalen van ouderenmishandeling en eenzaamheid. Ook zullen documentatiematerialen worden uitgereikt en hulpmiddelen om tot een aanpak te komen. Aansluitend zal er gelegenheid zijn tot het stellen van vragen en een discussie.

De Najaarsconferentie is bestemd voor de bestuurders en medewerkers, èn voor de vrijwilligers van de leden van VHVO.

Maar ook andere belangstellenden (mantelzorgers, zorgontvangers, ouderen, slachtoffers en anderen) zijn natuurlijk van harte welkom.  

De conferentie zal plaatsvinden in De Voorhof, Kerkstraat 64 te Oisterwijk,

op woensdag 15 oktober 2014, ’s avonds van 19.30 tot ± 22.00 uur.

De zaal zal al open zijn vanaf 19.15 uur.

Voor meer informatie over VHVO verwijzen wij u graag naar onze website www.vhvo.nl.

Terug naar boven.

Een 60+er

vertelt

Uit het verhaal van de 92-jarige dame tegenover mij blijkt dat ze onder andere in de oorlog grote daden heeft verricht. Enthousiast vertelt ze haar verhaal. Omdat haar geheugen steeds meer hapert, wordt ze daarbij af en toe geholpen door haar dochter, die erbij zit.

In 1922 werd ze geboren in Berkel Enschot. Het gezin woonde in Oisterwijk aan het Kerkplein, in het huis waar vroeger een begijnhof was. Vanwege de verbouwing van het huis vond de bevalling plaats bij vrienden in Berkel Enschot. “Dat is beter voor het kindje”, vonden haar ouders.  

Ze zat op de lagere school naast het klooster van de Catharinenberg, o.a. bij juffrouw De Bakker en juffrouw Looijkens. Als kind was ze heel braaf en godvruchtig. Ook haar spelletjes waren heel braaf. Ze maakte bijvoorbeeld speldenkussentjes en fantaseerde dat ze die langs de deur verkocht. Ze speelde graag schooltje. Haar belangrijkste spel was ‘zuster bij de ramen’. Haar ouderlijk huis had ook vensters; die deed ze dan open en dicht en ze voelde zich dan helemaal zuster, die de baas was over de vensters; dat leek haar ideaal!! Ook "preekte" ze in de groentetuin voor de boerenkolen.  Als ze hierover vertelt, kijkt ze er nog plechtig bij.

Ze zegt het heel goed gehad te hebben bij de zusters op school. Ze weet echter ook dat de zusters soms niet helemaal rechtvaardig oordeelden.

In diezelfde periode – haar lagere school tijd – ging ze trouw naar de Petrus Banden-kerk.

Daar kwam ook altijd een heer met een auto, één van de vier auto’s toen in Oisterwijk. Ze kon zich uitgebreid spiegelen in de deuren van die mooie auto. Wat ze toen niet vermoedde,  was dat die heer haar latere echtgenoot zou worden.

Een mevrouw had haar gevraagd om na de Mis met haar mee te lopen, zodat die mevrouw niet helemaal alleen hoefde te lopen naar haar huis in de bossen. Dat deed ze braaf. Zeker ook omdat ze dan de konijntjes in het bos brood kon geven.

Na de lagere school ging ze naar de huishoudschool aan het Kerkplein. Daarna werkte ze in de huishouding. Omdat ze meer wilde, is ze de secretaresseopleiding gaan volgen. Daarbij leerde ze ook snel typen. Dat kwam heel goed uit, want …. de mevrouw uit het bos had een buurman en die zocht iemand die zijn boeken kon typen. Die meneer was hoogleraar op de universiteit van Leiden. Een kennismaking werd geregeld en ze kon beginnen. Hij bleek de meneer van de mooie auto bij de kerk te zijn! Geleidelijk aan werd ze steeds vaker uitgenodigd. En ja hoor, de vonk sloeg over! Toen ze door hem ten huwelijk werd gevraagd, reageerde ze geschrokken met: “Maar meneer toch!” Hij was immers 35 jaren ouder dan zij.

Het huwelijk werd gesloten in 1946. Samen kregen ze vijf kinderen. Ze noemt het zelf een heel gelukkig huwelijk. Het gezin woonde midden in het bos. Eekhoorns, konijnen en herten liepen door de tuin. De kinderen en later de kleinkinderen hadden volop de ruimte.

Helemaal tegen het einde van ons gesprek zegt ze: “Och nu heb ik nog niets verteld over de oorlog”. In de korte tijd die we dan nog hebben, vertelt ze dat ze hele avonturen heeft beleefd toen. Haar ouderlijk gezin had onderduikers. Die bracht zij – als man verkleed – naar een ander adres wanneer er verraad dreigde. Ze deed dan net of ze een groep landbewerkers mee nam naar het land. Eén van de onderduikers was de heer Mamedow, die in Oisterwijk is gebleven.

De laatste jaren wordt mevrouw steeds vergeetachtiger. Ook kreeg ze veel problemen met haar ogen. Omdat ze overal hulp bij nodig heeft, werd ze steeds somberder. Nu gaat het weer wat beter met haar.

Eenmaal per twee weken gaat ze naar het Horvers huis, naar de groep voor kwetsbare ouderen. Daarover zegt ze: “Van stonde af aan is het me daar goed bevallen”.

We sluiten het gesprek af met haar opmerking: “Ik heb een onvoorstelbaar goed leven gehad”.

Ankie Wessels Beljaars

Wilt u ook geïnterviewd worden over uw leven vroeger en nu? Laat dit dan weten aan de redactie van de Seniorenpagina. Adres en telefoonnummer vindt u op deze pagina.

Terug naar boven.

Logo SSPO 


VAN HET PLATFORM

De uitvoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning zal na 1 januari nog meer in handen komen van de gemeenten. De budgetten verhuizen van het rijk naar de gemeenten, maar worden wel gekort!

Elke gemeente heeft daarin de ruimte om te beslissen hoe ze 'de pijn verdeelt', d.w.z. hoe en waaraan zij het beschikbare budget besteedt.

Op 30 oktober zal de gemeenteraad het WMO-beleidsplan van de gemeente Oisterwijk behandelen; dan moeten met name de beslispunten besproken worden.

Die beslissingen zijn direct van invloed op de zorg en het welzijn van kwetsbare ouderen in onze gemeente.

Het Senioren Platform Oisterwijk heeft het beleidsplan in concept mogen inzien en zal zijn recht van advies benutten om commentaar te leveren op het voorgenomen beleid voordat het in de raad wordt vastgesteld.

 Terug naar boven.