Grote belangstelling voor de informatieve middag 'Blijvend Thuis'

Het Senioren Platform Oisterwijk, Moergestel en Heukelom (SSPO) heeft met de organisatie van deze activiteit goed gescoord! Veel 55-plussers hebben op 9 april in Oisterwijk deze informatieve middag bijgewoond (een verslag van deze bijeenkomst heeft u kunnen lezen in de laatste Uitstraling).

Ook in Moergestel was er op 16 april een grote opkomst in Den Boogaard. Op bijgaande foto ziet u (scheidend) wethouder Maarten Pieters aan een aandachtig gehoor uitleggen hoe het zorgbeleid van de gemeente concreet gestalte zal krijgen, zoals uiteengezet in de kadernota 'Goed voor Elkaar', die in februari jl. is vastgesteld door de gemeenteraad.

Op de foto ziet u ook een cameraman, die opnamen maakt die zullen worden uitgezonden op MTV via het digitale kanaal 43 van Ziggo.

Meer informatie kunt u ook nog vinden op het internet op de website www.blijvendthuis.nl/sspo-oisterwijk en op de site van het Senioren Platform.

blijvend thuis_in_Den_Boogaard

Terug naar boven.

Le penseur

OVERPEINZING

 


“Windstilte van de ziel”

Het zwijgen of stilzetten van de klok – dus rust nemen, afwachten en niets doen – wordt door veel denkers en dichters als de voorwaarde voor het kunnen nadenken en voor creativiteit – en dus  ook voor menselijkheid – gezien, schrijft de filosofe Joke Hermsen in haar prachtige Windstilte van de ziel ( Arbeiderspers.2010).  Deze windstilte van de ziel, zegt ze, is noodzakelijk om onze gedachten te vernieuwen. Maar durven wij vandaag de dag nog af te wachten of niets te doen, vraagt ze zich af. Wie durft er urenlang op een bank te zitten, zonder televisie of computer aan, en zomaar wat voor zich uit te mijmeren? Toch wordt deze windstilte van de ziel niet voor niets aan de ziel  verbonden. Het lijkt immers, zegt ze, verdacht veel op wat door de eeuwen heen door filosofen, mystici en theologen als ‘de ziel’ omschreven is. Het zorg dragen voor de ziel was, vertelt ze verder, volgens de oude Grieken de belangrijkste taak van de mens, omdat alles vanuit de ziel als nieuw tot leven gewekt kan worden.

Weten wij nog wel hoe we voor onze ziel kunnen zorgen in deze tijd van dominant en gehaast economisch denken? Joke Hermsen betreurt het dat tegenwoordig ook op zondag de winkels open zijn. Immers de zondag is zo’n prettige onderbreking van de zo drukke week. Je wordt op een andere manier wakker, zegt ze, voelt je meer ontspannen, omdat er minder rumoer om je heen is. Als op zondag ook gewerkt wordt, zegt ze, is er geen pauze in de week meer. Afgezien dat zo’n pauze de creativiteit aanwakkert, heeft de mens nu eenmaal de fysieke en mentale behoefte om tot rust te komen, los van elke ideologie of religie dan ook. Onze hersenen hebben hersteltijd nodig, zoals dat in neurologische termen heet, om niet overbelast te raken, zo constateert ze.

We hebben rust nodig om de geest lenig te houden. Alle culturen  kennen daarom een publieke rustdag. Ze kennen allemaal een ritme waarin één dag anders is dan alle andere dagen. Rust is de belangrijkste voorwaarde voor het denken, voor het innerlijke gesprek met onszelf, teneinde niet van onszelf te vervreemden, het innerlijke contact met onszelf niet te verliezen, dat contact met ons dieper gelegen zelf. Alleen dan kunnen we namelijk ervaren dat we méér zijn dan een bewust handelend wezen en juist dit ‘méér’ kan ons denken van binnenuit vernieuwen. Is dat niet juist noodzakelijke voorwaarde om vanuit dit vernieuwde weer creatief geworden denken de economische crisis te boven te komen? Laten we onze beleidsmakers bovengenoemd boekje eens als verplicht huiswerk meegeven.

Hans Pijnaker

Terug naar boven.

Elisa's

belevenissen

Vervolg: gesloten afdeling

Onze zoektocht naar een goede plek in een gesloten afdeling voor Mieke begon bij diverse verzorgingshuizen in haar woonplaats.

Al bij de eerste bezoeken viel ons het verschil in sfeer en aanpak op. Dat lag vaak aan het gebouw waarin de afdeling was ondergebracht.

De ene keer was dat een verbouwd oud klooster waar de lange rechte gangen en de raamopstelling uit het verleden de sfeer bepaalden. Of het was juist nieuwbouw waar de architect zich had laten inspireren door dakconstructies van oude fabrieken die overal zichtbaar waren en die zijn idee verder had doorgezet met het plaatsen van stoeptegels in de overdekte binnencour.

Bij het realiseren van deze bouw hed het zich verplaatsen in de leefsfeer van de bewoners duidelijk geen prioriteit ...een omgeving waar juist de gezelligheid en geborgenheid ontbrak! Onbegrijpelijk.

In de meeste huizen is er op de gesloten afdeling een gemeenschappelijke woon-eetkamer met een open keuken. Aankleding en meubilair verschillen nogal van huis tot huis, soms een ratjetoe van oude spulletjes maar een enkele keer ook zeer verzorgd en smaakvol. Op een afdeling kwam tot in de gangen de muziek van Jan Smit ons keihard tegemoet.

Op de meeste gesloten afdelingen die we bezochten beschikken de bewoners over een eigen kamer, maar er was een uitzondering. Op onze vraag waarom twee bewoners op een kamer werden geplaatst kregen we als antwoord dat mensen met alzheimer zich veiliger voelen als er iemand bij hen is?! Wij hadden daar onze twijfels bij.

Tijdens onze zoektocht werd duidelijk dat men de laatste jaren de voorkeur geeft aan kleinschalige woongemeenschappen, met wat meer ruimte in de eigen kamers. Niet meer een eigen badkamer maar gemeenschappelijke binnen de afdeling. Desondanks blijft er overal maar weinig ruimte voor het plaatsen van persoonlijke spullen. Bij nader inzien ook wel begrijpelijk als er verzorging nodig is moet men de ruimte hebben en kan een kamer ook niet te vol staan.

Uiteindelijk bleven na onze zoektocht drie huizen over die in aanmerking zouden kunnen komen als toekomstig thuis voor Mieke. Waarbij er een, die weliswaar twintig kilometer van haar huidige woonplaats ligt, duidelijk de voorkeur had.

De ligging in de bosachtige omgeving met veel oude bomen en grote wandelpaden, de gelijkvloerse bouwwijze met natuurlijke materialen en de kleinschalige opvang zou in onze ogen hét ideale thuis kunnen zijn.

We schreven haar op de drie plaatsen in en doordat al deze huizen met grote wachtlijsten zaten was het verder afwachten. Maar ik bleef regelmatig informeren bij de zorgcoördinatoren of de plaats op de wachtlijst al wat opschoof. Deze hadden overigens ieder al een gesprek met Mieke gehad om te kijken of ze binnen hun gesloten afdeling zou passen.

Na veel weken van wachten kreeg ik rond Kerst telefoon van de coördinator van het huis dat op nummer een van ons lijstje stond. Er was plaats!!

We gingen eerst met Mieke naar haar toekomstig woonadres om te kijken en kennis te maken. Gelukkig werd ze bij het zien van de alom aanwezige natuur, en de plezierige binnenruimtes enthousiast. Liever vandaag dan morgen er naar toe verhuizen! Binnen enkele dagen hadden we haar kamer klaar en kon ze er definitief haar intrek nemen.

Mieke heeft nu een eigen kamer met terras in een woning van tien personen.

Ze woont daar met mensen die uit eenzelfde sociaal milieu afkomstig zijn, die op zekere hoogte dezelfde smaak, gewoonten en gebruiken hebben. Het  gebouw is geheel gelijkvloers met 12 woningen met ieder een bepaalde leefsfeer die in een ovaal rondom een gemeenschappelijke kern zijn geschikt.

De bewoners kunnen niet zomaar het gebouw verlaten en er is in het belang van hun veiligheid permanent toezicht.

Als we Mieke bezoeken is ze vooral te vinden in het Grand Café of bij goed weer op een van de binnenterrasjes! Het kost haar regelmatig nog moeite om haar ziekteproces te accepteren en de buien van agressie komen nog voor, maar voor ons is duidelijk: dit is een (t)huis waar ze zichzelf kan zijn.

Terug naar boven.

Mededelingen / activiteiten

Levenskunst voor wie goed oud wil worden

Trialoog-filmvoorstelling

Tweede film: The straight story 

maandag 28 april

Middagvoorstelling: Start film 13.30 uur.

Avondvoorstelling: Start film: 19.30 uur

Deur open 30 minuten voor aanvang.

De Voorhof / Kerkstraat 64 / Oisterwijk.

Toegangsprijs: € 2,­ (Welkomstdrankje inbegrepen)

THEMAMIDDAG

De cliënt centraal, maar waar staat de mantelzorger?

Deze middag  staat de mantelzorger centraal en  willen we graag het gesprek aangaan met mensen die willen meewerken aan de invulling van een goede mantelzorgondersteuning. We denken aan familieleden van mantelzorgers, (vrijwilligers) die werken met mantelzorgers, en zij die denken een bijdrage te kunnen  leveren aan deze middag.

De bijeenkomst zal worden ingeleid en afgerond door Rinus den Boer van de WMO-raad.

Op woensdag 30 april van 13.30 uur tot 16.00 uur

Raadhuis aan  de Lind  56, Oisterwijk.

We ontmoeten elkaar in de Raadzaal.

Terug naar boven.