Ongelukkig zijn mag

Dirk de_WachterDit is een van de opmerkingen die Dirk de Wachter (zie foto), een bekend psychiater in België, maakt in zijn boek “Borderline Times”. Ondanks de Engelse titel is het gewoon in het Nederlands geschreven. Zowel in België als in Nederland is het een bestseller, omdat veel mensen zich eindelijk begrepen voelen.

Hij beschrijft dat veel mensen het gevoel hebben dat we leven in een citroenpersachtige wereld. We moeten van alles, we moeten de economie draaiende houden, we moeten verre vakanties maken, we moeten sportprestaties leveren, we moeten vele vrienden verzamelen op twitter en facebook etc. etc. We moeten zoveel om gelukkig te worden, lijkt het devies. 

Heel veel mensen hebben niet de flexibiliteit, de opleiding, de kracht om dit alles bij te benen. Tegelijk wordt de druk van de samenleving gevoeld. Daardoor vallen mensen uit de boot.

Hij stelt: "In dit land (België), waar tien miljoen mensen wonen, zijn 95.000 mensen werkonbekwaam om psychische redenen. Dat is een zeer grote en groeiende groep. Als je het nog breder wilt trekken: er zijn één miljoen en honderdduizend mensen, een op de negen, die psychofarmaca nemen: slaapmiddelen, kalmeermiddelen, antidepressiva, en andere. Is dat geen probleem, dat zoveel mensen pillen nodig hebben om vol te kunnen houden? Het zijn trouwens niet alleen mensen die uit de boot zijn gevallen, ook de succesvollen slikken pillen, juist om succesvol te kunnen blijven."

Dirk de Wachter noemt dit een “obsessionele zucht naar geluk”. Dit geluk wordt dikwijls materieel ingevuld. De rijkdom moet getoond worden, we moeten kunnen vertellen over verre reizen naar luxe oorden.

In zijn boek probeert hij aan te geven dat het geluk juist in het doodgewone zit. Het kunnen genieten van kleine dingen. Hij stelt ook dat mensen bijna niet meer ongelukkig durven zijn. Terwijl ziekte, dood, tegenslag en verlies toch horen bij het leven. Wanneer we zowel bij de kleine, mooie dingen in het leven als bij verlies en tegenslag durven stilstaan, komen we echt bij onszelf.

Pas als we zowel de mooie dingen als de tegenslagen toelaten in onszelf, kunnen we bewust zijn. Dan hoeven we ons niet te laten opjagen door opmerkingen als “je moet … of … doen, want anders hoor je er niet bij”. Mij lijkt het belangrijk dat we ons de vraag stellen: WIL ik er wel bij horen op die manier? WAAR hoor ik dan (niet) bij? Hoe erg is het voor mijzelf als ik ‘er’ niet bij hoor? Beter en zinvoller lijkt me de vraag: Waar wil IK WEL bij horen? Welke manier van leven vind IK belangrijk? Waaraan ontleen ik ZIN in het leven?

Dirk de Wachter stelt: “Zin heeft te maken met de zorg voor andere mensen”.

Waarschijnlijk mogen we dit wel uitbreiden tot: zin heeft te maken met de zorg voor anderen en voor onszelf.

Er worden pogingen ondernomen om Dirk de Wachter ergens in de gemeente Oisterwijk zijn verhaal te laten doen. Van harte hoop ik dat het gaat lukken, zodat we zijn zorg over de huidige samenleving, maar zeker ook zijn geruststelling over onze eigen mogelijkheden, uit zijn eigen mond kunnen horen.

Ankie Wessels Beljaars

Terug naar boven.

 

Een 60+er

Vertelt

Tevreden kijkt hij terug op zijn leven tot nu toe. Aan het einde van zijn carrière heeft Teun de Boon zijn leven beschreven in een uitgebreid verslag.

Teun is geboren in 1941 als oudste van 7 kinderen in Giessendam. Later verhuisde het gezin naar Apeldoorn, waar hij ook de HBS-B heeft gevolgd. Daar ontmoette hij ook al zijn huidige echtgenote.

Hij werd opgeroepen voor de militaire dienstplicht in 1960. De laatste periode hiervan werkte hij bij de NATO in Duitsland. Aan het einde van die periode tekende hij bij als kortverband vrijwilliger (KVV-er) en werd voor drie maanden uitgezonden naar El Paso, Texas.

Met zijn grote liefde van de HBS trouwde hij in 1964. Samen vertrokken ze naar de Verenigde Staten. Beiden wilden Nederland uit, omdat ze wilden wonen in een omgeving waar nog veel zou moeten worden uitgevonden. Het creëren zat beiden in het bloed.

Teun ging werken in een kippenslachterij. Tussen het werk door volgde hij colleges op de universiteit. Dit leven werd ineens verstoord toen de Amerikanen betrokken raakten in de Vietnamoorlog. De dreiging bestond dat Teun, als inwoner van Amerika, zou moeten gaan vechten in Vietnam. Daar voelde hij uiteraard niets voor, dus keerde hij met zijn vrouw terug naar Europa.

Gedreven als hij was, zocht en vond hij al snel werk. Zowel in Frankrijk als Duitsland heeft hij gewerkt. In 1967 werd hij overgeplaatst naar Brazilië, terwijl hij geen woord Portugees sprak. Omdat hij zijn business opleiding toch wilde afmaken, gingen man en vrouw in 1970 terug naar de USA. Daar maakte hij zijn MBA-studie af. Daarna deed hij zijn doctoraalstudie in agrarische economie. In 1973 promoveerde hij aan de universiteit van Florida.

Een agri-business concern detacheerde hem in Portugal. Inmiddels beheerste hij de taal voldoende. Daar brak op 25 april 1974 de Anjer Revolutie uit. Dat was een dreigende periode. Omdat de kinderen nog klein waren, gingen vrouw en kinderen terug naar Nederland. Nadat de kinderen veilig waren onder gebracht bij (schoon)ouders, kwam zijn vrouw weer terug naar Portugal. Teun bleef nog drie jaren in Portugal werken.

In 1977 werd hij benoemd tot Marketing/Verkoopdirecteur voor de Benelux. Toen kwam het gezin weer terug naar Nederland en ging wonen bij Eindhoven. Er is toen nog eens gevraagd of hij weer naar de USA wilde, waar hij zou kunnen wonen in Chicago. Dat werd om allerlei redenen toch te problematisch, waarna men besloot in Nederland te blijven.

In 1987 werd hij door Rabobank Nederland uitgezonden naar Brazilië waar hij acht jaren heeft gewerkt. In 1997 kwam het gezin vanwege familieomstandigheden terug naar Nederland. Teun ging toen werken bij de Rabobank in Tilburg.

In totaal is het gezin – eerst alleen Teun en zijn vrouw – 16 keren verhuisd. Nu is het genoeg. Men wil blijven zitten waar men zit, letterlijk hoog en droog in Oisterwijk in een mooi appartement.

Inmiddels is het officiële werk gestopt, maar de vele functies die hij naast zijn werk nog had, gingen nog door. Ook daaraan komt in maart 2014 een einde.

Net zoals tijdens zijn werk blijft Teun de behoefte houden om zijn leven te structureren. Dat geeft duidelijkheid en daardoor een prettig gevoel.

Zijn twee levensmotto’s waren en blijven: 1. “Beidt uw tijd” (ja, met ei), wat zoveel wil zeggen als: wacht uw tijd af.  2. Carpe diem: pluk de dag; geniet van het moment.

Na eind maart wil hij zich blijven bezig houden met sport, vriendencontacten over de hele wereld, maar vooral ook de ondersteuning van zijn kinderen en kleinkinderen. Eén van zijn dochters is weduwe. Zij kan wel wat steun gebruiken bij de opvoeding van haar zoon. Daar gaat opa zich nuttig mee maken.

Ik schat zo maar in dat we Teun nog wel eens zien in de ene of andere vrijwilligersfunctie. Teun is geen man om stil te zitten.

Ankie Wessels Beljaars

Wilt u ook geïnterviewd worden over uw leven vroeger en nu? Laat dit dan weten aan de redactie van de Seniorenpagina. Adres en telefoonnummer vindt u op deze pagina.

Terug naar boven.

Maandag 17 maart in Den Boogaardlijsttrekkers

Het lijsttrekkersdebat start om 20.30 uur en wordt

live uitgezonden via kanaal 43 van MTV.

Wij zijn benieuwd bij welke partij de belangen van de senioren
de komende vier jaar het meest e aandacht krijgen...

Terug naar boven.

alzheimer caféAlzheimer café 18 maart.

Thema: Stemmingsproblemen bij dementie.

Gast: Willy Garenfeld, psychiater.

In deze lezing vertelt Willy Garenfeld over stemmingsproblemen bij mensen met dementie. Wat is o.a. een depressie, psychose en een delier. Welke specifieke problemen bij bepaalde vormen van dementie voorkomen. Over gedragsveranderingen, hoe daarmee om te gaan. Waarom de persoon met dementie vaak een uitgebluste c.q. passieve houding heeft. Welke behandeling nodig is, niet alleen medicatie maar ook het aanbrengen van een dag- en weekstructuur.

 

Graag heten we u allen van harte welkom.

Inloop vanaf 19.30; Programma van 20.00-22.00 In De Coppele, Prunusstraat 69 Oisterwijk, vooraf aanmelden is niet nodig. Voor meer informatie: Jeanne Verberk Tel: 013-5284571

Terug naar boven.

Landelijke Open Dag van de Zorg

Een warm onthaal bij de Catharinenberg

Op zaterdag 15 maart presenteert Amaliazorg in Oisterwijk zichzelf aan het grote publiek
tijdens de Landelijke Open Dag van de Zorg

Van 11.00 tot 15.00 uur is iedereen welkom om
een kijkje te nemen op locatie Catharinenberg,

Activiteiten voor ouderen: U bent welkom.

Wekelijks vinden er op Catharinenberg activiteiten plaats, speciaal voor ouderen.

Bekijk alle activiteiten en meer op: www.amaliazorg.nl/catharinenberg

Terug naar boven.