·                   Dag van de mantelzorg: Dank voor alles wat u gegeven hebt.

·                    Gespreksgroep “Partners van dementerende mensen”

·                    Elisa’s Belevenissen: Zelfstandig blijven wonen, maar toch.

mantelzorg






Dank voor alles wat u gegeven hebt



10 november is de Dag van de Mantelzorg. Op deze dag krijgt u erkenning voor de langdurige zorg die u geeft aan iemand die het hard nodig heeft.



Namens de gemeente en de werkgroep mantelzorg, nodig ik u uit voor de middag van de mantelzorg 2015.



Op dinsdag 10 november a.s. verwennen we de mantelzorgers in Oisterwijk. Het beroep op mantelzorgers is groot en de zorg voor de naaste vraagt veel van uw kracht.



Het thema van de middag is ‘LAAT JEZELF ZIEN’. Wij nodigen u en de professionals uit, allen die betrokken zijn bij het welzijn van mantelzorgers. Ellen Geerts van Beeldkracht Oisterwijk, neemt ons mee in de wereld van kunst, kleur en expressie. U gaat zelf aan de slag met penseel en verf en creëert een persoonlijk werk.



Om 13.30 uur opent wethouder Peter Smit de middag. Daarna neemt Ellen Geerts u mee op een creatieve reis. De Elckerlyc-speellieden zorgen voor de muzikale omlijsting. Bakker Robert zorgt voor lekkers bij de koffie en Culina Flamma bakt voor ons pizzapunten in een houtgestookte oven. Alle ingrediënten voor een mooie ontmoeting met u zijn aanwezig.

We verwelkomen u graag in het ketelhuis van de leerfabriek.

Het programma eindigt om 17.30 uur.



U kunt zich nog aanmelden vóór 5 november a.s. bij het Steunpunt Mantelzorg



Praktische informatie:

Wilt u vervangende hulp of vervoer op deze middag, laat het ons tijdig weten. Wij zoeken met u naar een passend aanbod. Wilt u telefonisch bereikbaar zijn, neem dan uw mobiel mee. Het ketelhuis (gebouw met grote schoorsteen) beschikt niet over een aansluiting.

Adres: Almystraat 14 te Oisterwijk. Er is parkeergelegenheid. De ruimte is rolstoeltoegankelijk.

Deel deze informatie ook met andere mantelzorgers. Zij kunnen zich ook laten registreren als mantelzorger bij het Steunpunt en ontvangen dan een mantelzorgattentie.



Graag tot ziens op 10 november!

Ellen Geerts, Beeldkracht Oisterwijk

Liesbeth Lautenschutz, ContourdeTwern Oisterwijk

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ; tel.013 528 4080



Ga terug naar boven.



Logo VrijwilligersAcademieGespreksgroep “Partners van dementerende mensen”





De VrijwilligersAcademie Oisterwijk brengt vraag en aanbod bij elkaar van opleidingen voor vrijwilligers en mantelzorgers binnen zorg en welzijn in de gemeente Oisterwijk.   

Op 5 november start er een gespreksgroep voor partners van dementerenden.

Tijdens een zestal bijeenkomsten kunnen partners van dementerende mensen ervaringen uitwisselen over de zorg voor hun dementerende partner. Of hoe het is om hun partner te bezoeken als deze  opgenomen is in een zorginstelling. De deelnemers zitten allen in hetzelfde schuitje en bij het uitwisselen van ervaringen zal blijken dat na een paar woorden door een deelnemer, een van de anderen al zit te knikken: “Ja, dat ken ik ook!”. Desgewenst kunnen ze met elkaar praten over thema’s als: veranderende omstandigheden, reacties uit de omgeving, omgaan met veranderd gedrag, veranderende relaties, vragen om ondersteuning of hulp, aandacht voor jezelf, enz.



De gratis bijeenkomsten zullen worden begeleid door een ervaren ouderenpsycholoog.

De gespreksgroep komt op donderdagmiddagen in De Voorhof, Kerkstraat 64 Oisterwijk bij elkaar.

Als u interesse heeft, kunt u zich opgeven via de website:  www.vrijwilligersacademieoisterwijk.nl     (http://vrijwilligersacademieoisterwijk.nl/cursus/gespreksgroep-partners-van-dementerende-mensen/)



Ga terug naar boven.



logoElisasBelevenissenZelfstandig blijven wonen, maar toch.



Een dag uit het leven van een 91- jarige alleenstaande vriendin; zij vertelt…



“Ik geloof dat ik beneden mijn hondje Jack hoor. Heerlijk dat ik weer een hondje heb: is er weer een levend wezen in huis waar ik voor kan zorgen en die me dwingt een paar keer per dag het bos in te gaan. Voor het hondje ook fijn. Hij is al 12 jaar en zijn vorige baasje is gestorven. Bij mij wordt hij lekker verwend.

Guts! Hij piept wel veel in zijn bench beneden. Maar in geen geval wil ik hem boven hebben. Ik ga me vlug aankleden en dan met de traplift naar beneden!



Fijn dat ik vanuit mijn huis zo het bos in kan lopen met Jack. Dat is het voordeel van wonen in een park op de Veluwe. Ik neem mijn stok mee, hou Jack aan de lijn en daar gaan we. Een kwartiertje meestal hetzelfde rondje.

Weer thuis zit ik met boterham voor mijn tablet, even nog wordfeuten met mijn vriendin in Haarlem.

Mijn hoorapparaat kan ik ondertussen ook nergens vinden. Dat heb ik gisteravond, toen ik zat te lezen in mijn E-reader, toch uitgedaan en op tafel gelegd? Verdorie die zal toch ook weer niet kwijt zijn zoals mijn ooglens vorige week. Ik speur de vloer af en ja hoor daar zie ik een klein stuk van het gehoorapparaat. Maar waar is de rest? Hoor ik daar Jack niet piepen. Ik kijk hem aan, hij kijkt terug en kwispelt met zijn staartje. Het zal toch niet ...

Ik ga toch maar de dierenarts bellen. Ook al is het zondag. Ik leg mijn vermoeden uit en binnen een half uurtje zal de dierenarts op de kliniek in het dorp zijn. Nou ik dan ook, mét Jack. Samen rijden we in mijn 45km. wagentje richting dorp. Toch fijn dat ik nadat ik vorig jaar niet meer door de rijbewijskeuring kwam nog dit wagentje heb kunnen aanschaffen.



Tja zegt de dierenarts en zet Jack op de behandeltafel. Ik zal hem een niet zo leuke spuit moeten geven. Daarvan gaat hij braken en dan zien we wat hij heeft ingeslikt! Jack ondergaat het gelukkig goed, maar in het braaksel zit geen restant hoorapparaat. Wat nu? Tja de enige mogelijkheid is een röntgenfoto daarop kunnen we ook veel zien. Vooruit maar.

Maar ook dat levert niets op. Na de dierenarts bedankt te hebben ga ik maar weer naar huis. De rekening zal de komende dagen wel komen.



Ondertussen belt mijn buurman. Ik vertel hem het verhaal. Wij komen wel even met twee stevige zaklampen, misschien ligt het restant ergens onder de kast.

En ja hoor..daar komt het tevoorschijn en bovendien wordt ook de verloren lens gevonden. Inmiddels heb ik nu 3 reserve-lenzen. Met de 2 stukken hoorapparaat ga ik morgen wel naar Beter Horen.

Ondertussen is het bijna 4 uur, tijd voor het uitlaten van Jack.

Ik pak mijn scootmobiel uit de stalling naast mijn huis en daar gaan we. Jack naast me aan de lijn. Een wat langer rondje dan ‘s morgens. Heerlijk op de lanen in het park. Maar ineens houdt mijn scootmobiel het voor gezien. Ik kom geen meter meer vooruit. Wat nu weer? Gelukkig komt een wandelaar me helpen. Maar ook hij krijgt geen beweging in de scootmobiel. Waarschijnlijk is er iets met de accu’s zegt hij. Ja en nu? Jack blijft er rustiger onder dan ik. Een van de bewoners van een huis dichtbij komt me helpen. Samen met de wandelaar duwt hij de scootmobiel aan de kant bij zijn oprit. En vervolgens brengt hij mij met Jack naar huis.

Morgen dus ook weer de garage bellen.

Uitgeput lig ik op mijn stoel. Eigenlijk heb ik wel een glaasje wijn verdiend. Volgens mij staat er nog een aangesproken fles in de koelkast. Ik giet het glas vol, zet de TV aan en neem af en toe een slok. Jack ligt uitgeput op zijn dekentje. Hij heeft natuurlijk ook wat meegemaakt vandaag!



Ik val in slaap en wordt rond 10 uur wakker. Tijd om naar boven te gaan. Maar wat is dat, ik voel me zowaar tipsy! En niet zo’n beetje ook.

Ik kijk naar de fles. Maar wat zie ik? Dat is geen witte wijn maar jonge jenever. Een vol wijnglas heb ik daarvan op!

Hoe ik boven ben gekomen? Geen idee…”

Een duur en enerverend dagje, maar volgens mij minder duur en zeker enerverender dan een dagje verzorgingshuis .....



Else van Helmond



Ga terug naar boven.