• Else's bespiegelingen: Oud in Frankrijk
  • Overpeinzing LEVE DE BIBLIOTHEEK
  • Veiligheid in en om uw woning
  • Colofon

    logo ElseOud in Frankrijk

    “ Dan kom je toch zeker ook een paar dagen naar ons” zei mijn studievriendin toen ze hoorde dat ik een paar weken naar Toulouse zou gaan. Samen waren we 40 jaar geleden aan een studie Frans begonnen en het contact bleef al die jaren daarna bestaan. Zoals bijna iedereen in de jaren 70 waren we gek op alles wat uit Frankrijk kwam. We draaiden Franse chansons, haalden Franse wijn en kaasjes in huis en gingen als het enigszins kon richting Parijs of verder Frankrijk in. Kortom we waren 100% francofielen.

    leven als God in FrankrijkDe droom van velen van ons was uiteindelijk ooit in het bezit te komen van een huisje ergens op het platteland van Frankrijk. Liefst in een dorp maar met veel groen en vooral rust. Weg uit dat overvolle, jachtige Nederland. Voor de meesten bleef het bij die droom maar mijn vriendin en haar man grepen de kans toen hij met zijn 55 al met pensioen kon gaan. Ze waren kinderloos, hadden bijna geen familie en konden hun huis redelijk goed verkopen. Regelmatig gingen ze op zoek naar een leuke woonplek in het zuiden van Frankrijk. En die vonden ze. Een huis met een behoorlijk stuk grond tussen de beboste hellingen van de Cevennen op een kilometer afstand van een klein dorp met 200 bewoners. Het dichtst bijgelegen stadje met een marktje, een paar winkels, een apotheek en dokterspost, twee hotels en vijf restaurantjes op ruim 40 km. afstand. Alleen te bereiken via een bochtige bergweg.

    Mijn vrienden voelden zich al snel thuis in hun dorp in de Cevennen. Hij haalde iedere dag verse croissantjes en stokbrood bij de kleine épicerie in het dorp, zij werd vrijwilligster bij het bibliotheekje en een keer in de week gingen ze samen naar het stadje om daar op de markt en in de kleine super de boodschappen te doen. Altijd in combinatie met het drinken van ‘n glas wijn aan de toog van een van de cafés bij de markt. Waar ze ook veel bekenden tegenkwamen, andere Nederlanders die zich in de streek hadden gevestigd of Franse dorpsbewoners. Het contact met Nederland werd na het overlijden van de laatste familieleden steeds kleiner en daarmee ook de behoefte om nog naar het noorden te gaan. Geen TV en geen computer maar wel veel boeken en zo af en toe gasten. Vrienden zoals ik die dan in de naast gelegen oude opgeknapte “Bergerie” werden ondergebracht. En iedere keer zagen die de tuin fraaier worden, de oogst van de moestuin groter, en het ervaren van de rust weldadiger. Maar een aantal jaren geleden merkte ik bij een van mijn bezoekjes dat de situatie ook zorgen meebracht. Mijn vriendin kreeg ernstige artrose aan beide schouders zodat in de tuin of in het huis werken onmogelijk werd. De tuin werd dus voor een deel verwilderd terrein en haar man nam naast de overgebleven tuin ook de huishoudelijke karweitjes op zich. Ook hij kreeg lichte artroseproblemen.
    Oorzaak is waarschijnlijk de rivier die beneden hun terrein loopt, de enkelsteense muur, het ontbreken van centrale verwarming, kortom de algehele klamheid in het huis.

    Mijn vrienden hebben ineens veel vragen. Kunnen we hier blijven wonen, kunnen we alles nog blijven bijhouden en hoe gaat dat als je in je geliefde Frankrijk oud gaat worden? Inmiddels hebben ze al de nodige ervaring met de Franse gezondheidszorg. En over het algemeen zijn die heel positief. Het nadeel is dat vooral op het platteland de afstanden erg groot zijn en ziekenhuizen en verpleegtehuizen vaak op grote afstand van je huis liggen. Maar volgens de WHO (World Health Organization) staat Frankrijk bekend als het land met het beste zorgverzekeringsstelsel. Er is een basisverzekering van de overheid voor iedereen waarbij je je moet registreren. (Caisse Primaire d’Assurance Maladie - CPAM). Als je dat hebt gedaan krijg je een Carte Vitale die je moet tonen zodra je een arts bezoekt of naar het ziekenhuis gaat. Maar deze basisverzekering dekt maar ongeveer 75 à 80% van de kosten, dus iedereen die het kan sluit een aanvullende verzekering af, een z.g. assurance maladie. Verzekeringen hanteren een tarief per leeftijd. Ouderen betalen meer. Kunnen mensen het niet betalen dan is er weer een andere regeling mogelijk en kan men een beroep doen op het bestuur van het departement.

    Om de stijgende kosten in de gezondheidszorg te lijf te gaan, vraagt de overheid steeds vaker een eigen bijdrage. Volgens mijn vrienden mag dat in totaal per jaar niet meer dan ongeveer 50 euro bedragen. Sinds kort vraagt hun huisarts ook 2 euro eigen bijdrage. Als ik het bedrag noem wat wij hier aan eigen bijdrage per jaar betalen, schrikken ze zich een hoedje.

    De Cevennen is een van die Franse onherbergzame gebieden met veel afgelegen kleine dorpjes waar de jeugd is weggetrokken en waar nog veel ouderen wonen in huizen met weinig comfort of luxe. Maar ook hier komt hulp als dat nodig is. De huisarts komt indien nodig met zijn autootje poolshoogte nemen, en zorgt vaak dat er persoonlijke hulp aan huis via een organisatie (aide à domicile) geregeld wordt. Verpleegsters komen ook aan huis om prikken of medische verzorging te verlenen. Vaak houden buren en kennissen in een dorp ook een oogje in het zeil, doen eventueel de boodschappen of houden de tuin bij. Wanneer men veel diensten nodig heeft kost dat natuurlijk wel wat extra. Het pensioen (tussen 600 -700 euro per maand) is voor veel mensen maar net toereikend. Net als in Nederland kan men in
    Frankrijk gebruik maken van een thuisbezorgde warme maaltijd. Een doos met kleine plastic bakjes
    eten die zo in de magnetron gezet kunnen worden. Speciaal daarvoor ingerichte bestelwagens rijden
    in de regio rond om die te bezorgen. Voor 8 euro per warme maaltijd..de kwaliteit haalt het niet bij
    wat ze gewend zijn maar ja hoe kom je anders aan eten als je in een afgelegen huis op het
    platteland of ergens in de bergen woont.

    Voor mijn vrienden is een ding zeker..terug naar Nederland: nooit. Wij redden ons hier wel, we zijn nog “alive and kicking”.. We houden ons aan het “Joy de vivre”, en zolang we dat ervaren blijven we op deze plek! Zonder
    televisie maar sinds een half jaar wel met een tablet.
    Ik heb het boek van Hendrik Groen, “Pogingen iets van het leven te maken” bij ze achtergelaten.

    Else van Helmond
    Terug naar boven 

 Le penseurOverpeinzing

LEVE DE BIBLIOTHEEK

Laatst op vakantie zag ik een bibliotheekbus rijden en vroeg ik me af wat het praktische nut kan zijn van lezen. Kunnen gedichten, toneelstukken of romans ons helpen bij het oplossen van levensvragen, vroeg ik me af.

De Franse filosoof Renée Descartes denkt van wel. Hij zegt:” Je zou je kunnen afvragen waarom waardevolle uitspraken vaker in de werken van dichters en schrijvers staan dan in die van filosofen.
Dat komt doordat dichters schrijven vanuit bezieling en verbeeldingskracht. Er zijn vonken van kennis in ons, zoals in vuurstenen; door filosofen worden deze kennisvonken met hulp van verstandelijk redeneren tevoorschijn gehaald, maar door dichters en schrijvers worden ze er met de verbeelding uitgeslagen en daardoor geven die vonken meer licht!”
Literatuur en dichtkunst zijn als het ware de spiegels van de mens en de cultuur waarbinnen hij leeft. Verhalen laten ons de mens en zijn wereld zien. En het bijkomende plezier dat lezen daarbij bij ons oproept schuilt in de herkenning van wat we eigenlijk al wisten maar ons via dat verhaal of dat  gedicht ons pas helemaal gaan realiseren. En zo verdiepen die verhalen ons inzicht in onszelf en in wat ons overkomt.

Maar verhalen doen meer dan alleen de werkelijkheid als door een spiegel aan ons te laten zien.  Verhalen kunnen ons ook veranderen. “Een boek moet de bijl zijn voor de dichtgevroren zee in ons”, zegt de schrijver Franz Kafka dan ook. En verhalen kunnen ook een soort spel zijn dat ons gewoon doet genieten van hun schoonheid. Verhalen laten ons de dingen zien in plaats van ze te beredeneren met het verstand, waardoor de lezer die dingen ervaart in plaats van erover leert.
Verhalen doen dus eigenlijk een beroep op ons inlevingsvermogen en op onze emoties.  

negerhutHet is bijvoorbeeld niet voor niets dat pas het verhaal over De negerhut van Oom Tom de mensen deed beseffen dat slavernij mensonterend was, omdat slaven ook gewoon dezelfde soort mensen zijn als wijzelf en dat je hen dus dat laten zwoegen voor ons niet kunt aandoen. Al die bijbelteksten over mededogen met de onderdrukten hadden tot dan toe niet echt iets uitgehaald. Pas de roman over Oom Tom bracht iets in de mensen teweeg. Pas toen voelde men dat slaven mensen zijn en geen lastdieren en pas toen ging men de slavernij afschaffen!

Je zou dus kunnen concluderen dat het lezen van literatuur, van verhalen en gedichten pas de ware  oefening voor het échte leven is. Literatuur blijkt dan eigenlijk een praktische vorm van filosoferen, die ons helpt de werkelijkheid echt te leren kennen, die ons helpt hoe fatsoenlijk te leven en te worden wie we uiteindelijk willen zijn. Met het theoretische filosoferen kijken we slechts in een soort beslagen spiegel en zien we niet echt alles van het leven.

Laten we de bibliotheken dus maar niet opheffen uit nog verdere bezuinigingswoede, want dan zouden we wel eens helemaal in het leven kunnen verdwalen. Kunnen lezen is in deze tijd een bestaansvoorwaarde.
Hans Pijnaker ( reageren via mail)
Terug naar boven

logo svoVeiligheid in en om uw woning
Door Harrie van Wezel, voorzitter Senioren Vereniging Oisterwijk (SVO)
Veiligheid is voor iedereen belangrijk en dus ook voor senioren. Met de volgende Domotica-voorbeelden kunt u uw veiligheid realiseren of verhogen.

Zien en horen wie er aanbelt
Voor de veiligheid is een deurbel met intercom en beeldscherm een belangrijke verbetering. Er zijn diverse merken, maar ik noem twee voorbeelden: deurbel

1. De Smartwares VS71SW deurintercom heeft een groot 7 inch TFT-kleurenscherm waarop u kunt zien wie er voor de deur staat. De prijs is ca € 140,- en aansluiten is niet moeilijk.
2. De Doorsafe 6700 wifi deurbel met camera geeft draadloos een melding op uw Android of iOS smartphone én u hoort de deurbel. Op uw smartphone kunt u overal ter wereld zien wie er aanbelt en antwoord geven. De Doorsafe is te koop voor ca € 90,-.

cameraUw woonomgeving in de gaten houden
Met bijvoorbeeld de Smartwares C903IP.2 outdoor-IP-camera houdt u de omgeving van uw woning op afstand in de gaten. U koppelt deze plug & play-camera eenvoudig aan uw netwerk via wifi of een netwerkkabel; het IP-adres wordt automatisch door uw netwerk toegekend. Via een gebruiksvriendelijke app krijgt u een heldere weergave voorgeschoteld op uw smart Phone, tablet of  computer. Deze camera ondersteunt maximaal negen gebruikers tegelijkertijd. Dankzij de IR-leds heeft de C903IP.2 een nachtzichtbereik tot wel twintig meter. Video-opnamen start u handmatig, met de timer of met de ingebouwde bewegingsmelder. De prijs is ca € 80,-.

Buurtpreventie
Ook in Oisterwijk heeft de politie buurtpreventie ingevoerd. Dit is een belangrijk middel om elkaar via de mobiele telefoon snel te waarschuwen als er onraad is. In diverse wijken zijn groepsapps beschikbaar – sluit u daar bij aan en profiteer daarmee meteen van
de verhoging van uw eigen veiligheid.
Wilt u meer weten? Kijk dan op www.svoisterwijk.nl voor meer informatie.
Bellen of mailen kan ook:  SVO-secretaris Wim Peters, 013-5284112 of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  
Terug naar boven  

Van de redactie 

redactie

Colofon Seniorenpagina



 Terug naar boven