De invloed van muziek bij dementie.
Overpeinzing: Drie professoren over Waarheid:
Wie heeft wie in zijn greep?!
Colofon         

 De invloed van muziek bij dementie.
alzheimercafé
Op dinsdag 16 januari stond in het Alzheimer café Oisterwijk-Moergestel de vraag centraal wat de invloed van muziek is bij dementie. Als gastspreker was aanwezig Rein van Bedaf, muziektherapeut, die kwam vertellen over zijn werk.

Muziektherapie is een therapievorm waarbij muziek centraal staat. De werking van muziek op de hersenen is sterk. Het hersendeel dat verantwoordelijk is voor de verwerking van muziek ligt in de kern van de hersenen. Het is zo’n beetje het eerste wat zich ontwikkelt in de hersenen en het laatste wat verdwijnt bij ziekten – zoals dementie - waarbij hersenactiviteit vermindert. De relatie tussen emotie en motorische gebieden is enorm sterk. Wanneer je muziek hoort neemt de hersenactiviteit toe.

Muziek kan veel betekenen voor mensen met dementie. Bij de therapie wordt er altijd vooraf een doel bepaald en er wordt gewerkt aan de hand van een behandelplan, dat samen met degene die de muziektherapie ontvangt, wordt opgesteld. Voor het volgen van muziektherapie is een medische verwijzing nodig. Het is zinvol bij de zorgverzekeraar na te gaan wat de mogelijkheden tot vergoeding zijn. Muziektherapie is mogelijk en zinvol in elke fase van het ziekteproces. Door het pianistmuziekaanbod af te stemmen op de levensgebeurtenissen of muziekvoorkeur kan een passend muziekaanbod bijdragen tot welbevinden en de kwaliteit van leven verbeteren. Mensen worden rustiger en zijn meer in staat zich te ontspannen.

Tijdens de pauze werd een muzikale introductie gegeven zodat de gasten konden ervaren wat muziek met mensen doet. In de vragen na de pauze kwam o.a. aan bod welke invloed muziek kan hebben op het gedrag van mensen in de diverse stadia van dementie, welke vormen van muziektherapie er zijn en de vraag waar men muziektherapeuten kan vinden. (De internetsite muziektherapie.nl  geeft een overzicht van geregistreerde muziektherapeuten)

De avond werd – zoals gebruikelijk – op muzikale wijze afgesloten door het samen zingen van het lied “Het zijn de kleine dingen die het doen”. Het was een bijzondere avond die naar de mening van de gasten een verrassende kijk gaf op de grote invloed van muziek en dan met name bij mensen met dementie.

Wilt u meer weten over het Alzheimer Café Oisterwijk-Moergestel?
Kom vrijblijvend langs; de volgende café avond is op dinsdag 20 februari. Dan staat het thema centraal: Stemmingsproblemen/gedragsveranderingen bij dementie.

U bent van harte welkom, inloop vanaf 19.30 uur, programma van 20.00 – 22.00 uur, locatie wijkcentrum De Coppele, Prunusstraat 69 5061 AS Oisterwijk.  

Voor informatie: Mevrouw Jeanne Verberk (coördinator)
Tel: 013-5284571 Email:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.   

Terug naar boven

 overpeinzingOVERPEINZING

Drie professoren over Waarheid: Nicolaas van Cusa ( 1401-1464), Eduard Kimman ( ?- heden) en Gerben Heitink (1938- heden)

“De verdeeldheid van de kerk maakt haar boodschap ongeloofwaardig”, zegt de protestantse emeritus hoogleraar praktische theologie Gerben Heitink. “Het lijkt mij daarom van levensbelang dat het schisma tussen katholieken en protestanten zo mogelijk op korte termijn wordt opgeheven. Ik deel dit verlangen naar kerkelijke eenheid met de katholieken. Maar we hebben het oecumenische klimaat niet mee. De laatste jaren heeft de tegenstelling zich eerder verhard”. ( Golfslag van de tijd. Kok.2011)

Deze ontboezeming is een reactie op de uitspraak van de secretaris-generaal van de Nederlandse bisschoppenconferentie in een interview in Trouw (2008), professor Eduard Kimman. Deze riep uit: “De Reformatie heeft zijn doel bereikt. Daarom is er weinig reden meer om nog protestants te zijn. Ik zie de protestanten als een actiegroep die vergeten is zichzelf op te heffen toen het doel – reformatie- bereikt was”. Beide theologen verbaasden zich erover dat ze zo weinig last hadden van confessionele verschillen
Eenzelfde soort ontboezeming ontsnapte in 1453 aan de mond van de r.k. bisschop, theoloog en filosoof Nicolaas van Cusa, toen Europa zo verscheurd werd door godsdienst-oorlogen ( ja, toen al!). Cusanus, zo werd hij genoemd, presenteerde een pleitnota voor meer actieve tolerantie in de vorm van een visioen. Dat moest toen wel in die vorm. Want had hij zijn mening onverbloemd gepubliceerd, dan was hij, gezien het ontbreken van vrije meningsuiting in die tijd, zeker op de brandstapel beland. Het was een visioen over een besloten vergadering, een zogenaamde marathonzitting, waaruit je niet even weg mocht lopen, voor de troon van de God-Koning in de hemel. Een soort Tweede Vaticaans Concilie, maar dan op een hoger niveau, op de bovenste verdieping van het Universum. Vertegenwoordigers van alle wereldgodsdiensten waren daar uitgenodigd door de God-Koning. Men mocht pas weer gaan als overeenstemming was bereikt over de kern, de essentie van de Waarheid.

De uiteindelijke conclusie van dit Hemelse Concilie was niet: “Laat de godsdiensten achter je, want géén godsdiensten betekent géén oorlogen”.  Ook niet: “Doe afstand van je religie, want dan houdt het vechten op”. En ook niet: “Maak een mix van al die religies tot een alles overstijgende super-religie met weglating van de verschillen”. Maar: “ Bereik godsdienstvrede door ont-absolutering van jullie waarheden. We kunnen nu eenmaal slechts komen tot een docta ignorantia ofwel een geleerde onwetendheid en tot niet meer dan dat.” Elk weten is uiteindelijk een niet-weten, zei de God-Koning, kan slechts een vermoeden  zijn. Het geweld in de wereld komt voort, zei Hij, uit een verabsoluteerd waarheidsgeloof van : “Alléén wij hebben de Waarheid en jullie allemaal niet!”. “Alléén het besef van een niet-weten ofwel een vermoeden omtrent de Waarheid”, legde Hij uit,  “kan jullie eigengereide waarheidsclaim en daarmee jullie godsdiensttwisten en gekissebis teniet doen. Immers, jullie kúnnen mij helemaal niet kennen, want ik ben de Gans Andere.”

Als deze drie professoren in de theologie, de katholieke  Kimman , de protestantse Heitink en de middeleeuwse katholiek Cusanus nu eens écht begrepen zouden worden, zouden we ook écht een ware godsdienstvrede kunnen krijgen.

Hans Pijnaker ( reageren via mail)  
Terug naar boven 

  Wie heeft wie in zijn greep?!

Recent kreeg ik een uitnodiging van een goede vriend voor deelname aan een seminar over het onderwerp “Big Data”. Het symposium werd georganiseerd door een groep studenten van de Avans Hogeschool als onderdeel van hun afstuderen. Met mijn achtergrond als (ex) manager met de aandachtsgebieden wonen, zorg en technologie was mijn belangstelling snel gewekt.

Van een elektrische wekker die ons waarschuwt met een indringend gebel, gepiep of een uitnodigend deuntje, evenals van de wasmachine, het koffiezetapparaat en de oven waarvan we de tijdklok kunnen instellen kijken we allang niet meer op.

Internet of thingsEen nieuwe ontwikkeling is “internet of things”. Moderne huishoudelijke apparaten zijn voor-zien van een chip die ons informeert of waarschuwt. De vuilcontainer geeft een seintje dat hij vol zit, de koelkast laat weten dat hij aangevuld moet worden en onze auto geeft een signaal als we een doorgetrokken streep overschrijden. De informatie die nodig is voor deze vormen van communicatie zijn opgeslagen “in de cloud”. De koelkast maakt gebruik van deze infor-matie; “wat is mijn minimale inhoud” en laat het weten als aanvulling nodig is. Het klinkt heeft futuristisch, maar de technologie is beschikbaar en wordt reeds in moderne apparaten inge-bouwd.

Onze moderne maatschappij wordt in toenemende mate beheerst door grote bestanden met data. Gegevens over allerhande onderwerpen die in verband met elkaar gebracht en geordend voor velerlei doeleinden kunnen worden gebruikt. Ook deze data worden in de cloud opgeslagen. Vanwege de enorme hoeveelheid gegevens spreken we van “big data”. De overheid koppelt bestanden aan elkaar om wanbetalers op te sporen. Bedrijven gebruiken een diversiteit aan gegevens om interne processen te stroomlijnen, ons koopgedrag te inven-tariseren en daar waar mogelijk te beïnvloeden. En dat zijn slechts enkele van de toepassingsmogelijkheden.

Moeten we dat nu allemaal willen of accepteren? Op mijn vraag hierover tijdens het seminar kreeg ik als antwoord dat dit inmiddels een gepasseerd station was. Met andere woorden, er is geen keuze of we dit wel of niet willen.

Hoe kunnen we er dan mee omgaan?
Maak gebruik van de voordelen en mijdt waar mogelijk de nadelen. Ben voorzichtig met berichten die je plaatst op social media. Blijf kritisch wat je echt wilt weten, wat je behoeften zijn in relatie tot koopgedrag en  gebruik de verworvenheden die innovatieve technologie ons brengt.

Daarnaast is het een taak van de overheid om haar ingezetenen te beschermen tegen misbruik. Dat kan onder andere door wetgeving waarmee bedrijven worden gedwongen eerst toestemming te vragen voordat gegevens van consumenten worden gebruikt.
Bij de komst van de stoomlocomotief in de negentiende eeuw dachten de mensen dat het einde der tijden nabij was. We zijn inmiddels twee eeuwen verder en zijn er nog steeds. 

Henk van de Rijke Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Terug naar boven

Van de redactie 

redactie

Colofon Seniorenpagina
Terug naar boven