Overpeinzing: OVER HET LEREN VAN TAAL
Alzheimer café    - dinsdag 18 september 2018 Muzikale avond met ZneriK
Zorg en wonen, zolang mogelijk zelfstandig
Praten met of praten over!
COLOFON                       
logodementievriendelijkOisterwijkvriendelijAlzheimer

Alzheimer Café    
dinsdag 18 september 2018


Muzikale avond met ZneriK


Ter gelegenheid van Wereld Alzheimer Dag kunnen onze gasten genieten van een muzikale ontmoeting met ZneriK (onzen Erik), een Oisterwijkse duizendpoot met een aaneenschakeling van nostalgische liedjes en prettige praatjes.

Dit keer geen inhoudelijk thema in ons Alzheimer Café  maar een gezellige avond met een hapje en een drankje!

Inloop vanaf 19.30 uur.
Programma van 20.00-22.00 in De Coppele, Prunusstraat 69 Oisterwijk.
Vooraf aanmelden is niet nodig. Toegang is gratis.

Voor meer informatie: Jeanne Verberk. Tel: 013-5284571. E-mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Terug naar boven

SeniorenMVSO 




Zorg en wonen, zolang mogelijk zelfstandig 

Gelukkig zijn zij die in goede gezondheid zonder al te veel zorgen kunnen deelnemen aan de samenleving op een wijze die bij hen past en die zij zelf kiezen. Maar als dat door omstandigheden niet meer zo vanzelfsprekend is? Wat als de eigen regie over het dagelijkse leven plaats moet maken voor afhankelijkheid van anderen en bemoeienis van buiten?

Iedereen wil zolang mogelijk zelfstandig blijven wonen, thuis in de vertrouwde en veilige omgeving. De overheid en gemeente hebben hierbij een belangrijke taak om daarvoor te zorgen. Die nodige zorg is geregeld binnen de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO), de zorgverzekeringswet (ZVW) en de wet langdurende zorg (WLZ).
Met name de ouderen krijgen natuurlijk door hun leeftijd en daaraan verbonden fysieke en mentale problemen te maken met de genoemde overheidsregelingen. Huishoudelijke hulp wordt dan misschien nodig, een veilige aanpassing in de badkamer, een maaltijdendienst of een vervoersvoorziening. Voorbeelden waarin de gemeentelijke WMO kan voorzien. Voor medische en persoonlijke zorg kan de wijkverpleging worden ingeschakeld. En als het thuiswonen niet meer gaat, dan zijn ook hier oplossingen nodig.
Belangrijk is om te weten wanneer ondersteunende zorg noodzakelijk wordt, waar men terecht kan en vooral hoe deze geregeld is. De weg ernaartoe is voor veel mensen vaak nog steeds onduidelijk en verwarrend.

Daarom hebben de seniorenverenigingen uit Moergestel (SVM) en uit Oisterwijk (VSO) gezamenlijk een themamiddag georganiseerd onder de titel “Zorg en wonen, zolang mogelijk zelfstandig”.

Deze vindt plaats op dinsdag 25 september in den Boogaard te Moergestel waarbij alle senioren binnen Oisterwijk en Moergestel zijn uitgenodigd. Ontvangst vanaf 13.00 uur
Samen met de aanwezigen zullen een aantal sprekers ingaan op wat er komt kijken als men aanspraak wil maken op de gemeentelijke WMO, thuiszorg Thebe of woningcorporatie Leystromen . De verhalen zullen vooral praktisch van aard zijn met informatie en tips waar men duidelijk iets aan heeft.

 Terug naar boven

Le penseurOverpeinzing.

OVER HET LEREN VAN TAAL

Het scheppen en gebruiken van taal is één manier waarop mensen zich van andere dieren onderscheiden, zeggen onze taalkundigen. De gave van de spraak en een goed geordende taal is kenmerkend voor  elke groep menselijke wezens die we kennen..  

Wij mensen gebruiken taal op twee manieren: We maken er gebruik van om onze ervaringen weer te geven. Dat noemen we: redeneren, denken, fantaseren, vertellen. Maar we maken óók gebruik van taal om onze voorstelling van onze wereld aan elkaar mee te delen, aan de ander door te geven. Wanneer we onze taal gebruiken om iets aan de ander mee te delen, noemen we dat praten, discussiëren, schrijven, zingen.  

Wanneer we zeggen dat onze communicatie, onze taal, een geordend systeem is, zeggen we dat onze taal dus een structuur heeft, dat er een verzameling van regels is die vaststellen welke woordvolgorde, welke intonatie, welke betekenis ze hebben. Dus er zijn taalregels. En als kind leren we dat systeem van taalregels al aan simpelweg door te luisteren naar het taalgebruik van onze ouders. Maar toch kunnen daar al misverstanden in ontstaan. Toen wij bijvoorbeeld vlak na de oorlog, wonend aan de kust bij Noordwijk weer over het betonnen fietspad naar zee mochten fietsen, zei mijn moeder al fietsend tegen mijn vader:” Gelukkig mogen we hier weer permanent door.”  Direct daarop begon mijn 4 jarig zusje gigantisch te snikken en huilen en toen ze enigszins tot bedaren was gebracht en gevraagd naar de oorzaak van haar verdriet snikte ze:” Maar ik heb geen permanent”. 

In Trouw van 25 augustus j.l. vertelt een auteur, die gehuwd is met een Kroatische, wat taal in hun relatie doet. Het eerste wat mij destijds aan Kroaten opviel, vertelt hij, was een eigenaardigheid van hun taal. Ze hebben in hun taal geen lidwoorden ( de, het, een) nodig, zeggen ze, je begrijpt elkaar prima zonder. Het zal wel Slavisch zijn, maar voor ons Nederlanders is het heel wonderlijk en soms uitermate komisch. Dat laatste merk je als Kroaten Nederlands leren praten. Zo zaten mijn Kroatische geliefde en ik ooit in een restaurant. Zij had als eerste de kaart bekeken en vroeg toen:” Wil je menu?” . Ik moest lachen en zei:” Kan het niet even wachten.”

Het aanleren van taal is dus moeilijk, vooral als je als buitenlander ook nog uit een oorlogsgebied komt, want dan ben je volgeladen met emoties, die je wilt uiten en vind daar dan maar eens de juiste woorden met de juiste betekenis voor. Dat lukt dus voorlopig niet. Als volwassen vluchteling uit een oorlogsgebied hier in Nederland, waar je je lading emotionele traumatische ervaringen zo gauw mogelijk wilt delen met anderstalige  Nederlanders, ben je voorlopig toch opgesloten in je zelf en kun je voorlopig dat ei niet kwijt. Want je weet nog niet welke woorden er zijn voor jouw emoties.

Vandaar dat er in de Oisterwijkse  bibliotheek een taalproject is. Elke zaterdagmorgen  is er in de  Tiliander een bijzondere inloop-activiteit: Het Taalcafé.  Hier kunnen nieuwe  Nederlanders uit allerlei buitenlanden onze taal leren met de hulp van Oisterwijkse taalvrijwilligers. En deze Oisterwijkse taalvrijwilligers hebben hiervoor niet eens bijzondere kwaliteiten nodig om dat werk te doen, alleen belangstelling, betrokkenheid en inlevingsvermogen.

Iets voor u? Wanneer u belangstelling heeft, neem dan contact op met onze redactie. Dan sturen wij uw gegevens door naar de projectleider van het Taalcafé.
Hans Pijnaker ( reageren via mail)
Terug naar boven

 
Praten met of praten over!
De laatste Seniorenpagina, voordat ook deze redactie met zomerreces ging, deden wij een oproep uw leuke, boeiende of ontroerende vakantie-ervaring te delen. In de “afzender” van de redactie vroegen wij u op- of aanmerkingen, suggesties of “wat dies meer zij”, aan ons kenbaar te maken.

Wij zijn inmiddels ruim één maand later ……….. :oorverdovende stilte.

Let wel; ons credo is “alles mag, niets moet”, maar het is wel erg prettig als je een reactie krijgt, wanneer je iets vraagt of opmerkt. Een dialoog waarbij we wat van elkaar kunnen leren, elkaar ondersteunen of op een constructieve manier becommentariëren.

22Wij vinden als redactie dat de Seniorenpagina onze en uw pagina moet zijn en niet exclusief het domein van de redactie. Dus starten we een leerproces om van eenrichtingverkeer te komen tot tweerichtingsverkeer. De aftrap is nu! Wie doet er mee?

En over vakantie ervaringen gesproken. De maand augustus hebben mijn vrouw en ik een campertocht gemaakt via Duitsland, de romantische route, Oostenrijk naar Slovenië. Een land dat we tijdens voorgaande campervakanties wel eens aan hadden gedaan, maar nooit als eindbestemming hadden gekozen. Een heerlijk land, met mooie natuur, pittoreske dorpjes en stadjes, heerlijk vis eten aan de kust, en een prima prijs en kwaliteitsverhouding. Tot zover de promotie (geintje). Bij het meer van Bohinj zagen we een aantal parachutes in de lucht en de paragliders neerda-len op het gras. “Niks voor ons?” zei ik grappend tegen mijn vrouw. “Waarom niet! Voor alles is er een once in a lifetime”. Wij de stoute schoenen aangetrokken en ons aangemeld. Die-zelfde dag vliegen ging niet door vanwege een te sterke wind en dreigende donkere wolken. Maar de daaropvolgende dag werden we om 10.00 uur gebeld. Of we nog wilden. De condities waren goed. Een half uur later werden we bij de camping opgehaald, met de skilift naar boven de berg op naar 1700 meter hoogte. Ik in een passende overall met helm en Ans in een windjack en ook met helm. De piloot achter mij, ik aan hem vastgekoppeld. De parachute op de grond achter ons. Op zijn teken een korte aanloop, de parachute komt omhoog, wij over de rand, en …..zweven. Als een vogel in de lucht, één met de natuur, 25 minuten als betoverd zweven over een groot meer en langs groene berghellingen. Een korte landing, weer met twee benen op de grond en een geweldige ervaring rijker.

Wie van u senioren heeft ook zijn grenzen verlegd tijdens de vakantie?

Henk van de Rijke Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Terug naar boven  
 Colofon Seniorenpagina 

Wilt u reageren op de inhoud van deze pagina? Stuur uw reactie naar

Henk van de Rijke Laurier 16 5061WS Oisterwijk e-mail:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Website van het Senioren Platform: www.sspo.nl

De volgende seniorenpagina verschijnt in week 39 (27 september)

Terug naar boven